blank

Gürültü Bariyeri

Gürültü bariyerleri, karayolu veya demiryolu trafiğinden kaynaklanan gürültüyü azaltmada mesafeden çok daha etkili olabilir. En basit haliyle bir gürültü bariyeri sürekli bir yakın tahtalı ahşap çit olabilir, ağırlığı 16 kg/m2’den daha az olmamalıdır. Gürültünün önemli bir kısmı bariyerin üstten veya yuvarlak uçlardan geçtiği için bariyerin ağırlığını da artırmanın etkisi azdır. Bu sebeple gürültü bariyeri nitelikleri bir akustik danışmanın projelendirmesi ve kontrolü ile tasarlanmalıdır.

Bir gürültü bariyerinde ses geçişinin zayıflaması yol farkının bir fonksiyonudur, yani sesin, kaynaktan alıcıya doğrudan ses yoluna göre bariyerin üstünden geçmek için kat etmesi gereken ekstra mesafedir, Şekil’ de gösterildiği gibi. Bariyerler düşük frekanslı gürültüyü azaltmada orta ve yüksek frekanslı gürültüye göre daha az etkilidir. Bu nedenle, bir gürültü bariyerinin etkinliğini hesaplamak için üçte bir oktav bantlarında kaynak gürültü düzeylerini bilmek gerekir (Bkz. Şekil).

Çitler veya tek ağaçlar (veya ağaç koruları) kendi başlarına etkili gürültü bariyerleri olamazlar, ancak bir gürültü bariyeri kabul edilebilir bir görsel efekt oluşturmak için bir ağaç bandı içinde bulunabilir. Bariyerler de diğer binalar tarafından ya da toprak tepecikleri kullanarak peyzaj vasıtası ile oluşturulabilir. Yol kot farkı dolayısıyla bir bariyerin zayıflatılması, karayolunun veya demiryolunun bir kanal veya bir dolgu üzerinde olması gürültü bariyerinin etkisini olumlu veya olumsuz yönde etkileyebilir. Bu koşulların daha iyi anlaşılabilmesi için Yapı Performans Simülasyonu yapılarak etkinlik seviyesinin canlandırılması önemlidir.

blank

Şekil: Yol farkının bir fonksiyonu olarak gürültü bariyeri ile zayıflama

TS EN 1793-2 tarafından belirtilen gerekli ses yalıtımı kategorisi, çevre beyanı veya çevresel değerlendirme raporunda bariyer için belirtilen maksimum ekleme kaybına 15 dB (A) eklenmesiyle belirlenir.

Örneğin, bir bariyerin ekleme kaybı 3 dB (A) olarak belirlendiyse, gerekli ses yalıtımı 18 dB (A) olmalıdır ve B2 sınıfı bariyer gerektirir.

Çevresel beyan veya gürültü bariyeri tasarımı değerlendirme raporunda yutucu (absorptive) bariyerin gerekli olduğu belirtilmişse, ses emilimi TS EN 1793-1 tarafından belirlenir ve bariyerin tek bir bariyer olarak belirlendiği durumlarda A1 sınıfı minimum performans veya bariyer yapısı paralel bariyer olarak belirlendiyse A3 sınıfı minimum performans olmalıdır.

Ürünün tasarımını veya seçimini etkileyebilecek isteğe bağlı veya yardımcı (sahaya özgü) özellikler şunları içerebilir:

  1. Yangın, parçalanma (kasıtlı hasar) özellikleri, ışık yansıtıcılığı,
  2. Rüzgâr yükleri, sel ve kar da dahil olmak üzere önerilen yerde iklim koşulları,
  3. Estetik ve sürdürülebilirlik yerel düzenlemelere göre tanımlanır.

Tasarım varsayımları için temel olarak kullanılmak üzere genel bir ürün seçilecektir. Genel nitelikler tanımlanırken en az aşağıdaki özelliklere sahip olmalıdır;

  1. Yılda maksimum 0,25 dB kayıplı akustik dayanıklılığa sahip olmak,
  2. En az 20 yıllık yapısal (akustik olmayan) dayanıklılığa sahip olmak,
  3. Ses yalıtımı kategorisini belirterek, gürültü bariyerleri olarak kullanılan toprak tepecikler için gereksinimleri ve gerekli yutucu (absorptive) bariyerler için ses emme özelliklerini tanımlamak.

Genel ürünün özellikleri kendi ağırlığını taşıyacak şekilde tasarlanmalıdır. Yapısal elemanları ve temelleri aşağıdaki yük hesaplamalarını da kapsamalıdır:

  1. Dikey yükler,
  2. Normal (90o) rüzgâr, statik ve kendinden ağırlık yükleri,
  3. Kar yükleri ve kar temizleme yüklerinde maksimum bükme.

Referans:

  1.  Acoustics of Schools: a design guide, published jointly by the Institute of Acoustics (IOA) and the Association of Noise Consultants (ANC), November, 2015.
  2.  Design Manual for Roads and Bridges, LD 119 Roadside environmental mitigation and enhancement, Rev.0, 2020
Scroll to Top